Çırpıq
Mənası: Qədim dövrlərdən istifadə olunan bu söz, əsasən bina və ya digər tikintilərin inşaatında divar və ya yer üzərində xətt çəkmək üçün istifadə olunan, uzun bir ipə (və ya oxşar bir alətə) toz, təbaşir, əhəng və ya oxşar maddələrin bulaşdırılması ilə əldə edilən iz deməkdir. Həmçinin, müəyyən bir işin qeyri-dəqiq, səliqəsiz, təsadüfi şəkildə aparılmasını ifadə etmək üçün də işlədilə bilər. Məsələn, “əlinin işini çırpıq eləyib” ifadəsi işin kobud, səliqəsiz şəkildə görülməsini bildirir.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası tam olaraq dəqiqləşdirilməsə də, kökü “çırpmaq” felindən gəlməsi ehtimal olunur. “Çırpmaq” həm bir şeyə dəymək, toxunmaq, həm də bir şeyi sarsıtmaq, qarışdırmaq mənalarını verir. Beləliklə, “çırpıq” sözü ipin toza, təbaşirə və s. dəyərək divara toxunması, iz salması ilə bağlıdır. Bu da qədim tikinti texnikaları ilə bağlı bir söz olduğunu göstərir. Daha dəqiq etimoloji tədqiqatlar sözün əsl mənşəyini aydınlaşdıra bilər.