Lüğətçilik (Lexicography) – sadəcə sözlərin toplanması və təriflənməsindən daha çox, bir dilin zəngin leksikasını sistemli şəkildə araşdırma, təhlil və təqdim etmə sənəti və elmidir. Bu, bir dilin canlı və dinamik təbiətini əks etdirən, həm də onu dəqiq, aydın və istifadəçi dostu şəkildə təqdim edən mürəkkəb bir prosesdir. Lüğətçilik, dilçiliyin bir qolu olaraq, sözlərin etimologiyasını (mənşəyini), semantikasını (mənasını), fonetikasını (səslənməsini), qrammatikasını və istifadəsinə dair nümunələri əhatə edir.
Lüğət tərtib etmək prosesi, diqqətli planlaşdırma, geniş miqyaslı araşdırma, məlumatların toplanması və təhlili, mənaların dəqiq müəyyən edilməsi, istifadəyə dair nümunələrin seçilməsi və nəhayət, lüğətin məntiqi quruluşunun yaradılmasını özündə birləşdirir. Bu prosesdə, həm kompüter texnologiyaları, həm də dilçilik biliklərindən geniş istifadə olunur. Lüğətçilər, korpus dilçiliyi (böyük mətn korpuslarının analizi) üsulundan sözlərin istifadə tezliyini, məna çalarlarını və kontekstual istifadəsini müəyyən etmək üçün istifadə edirlər.
Lüğətçiliyin əhəmiyyəti yalnız dil öyrənmə və istifadə üçün deyil, həm də dil haqqında elmi araşdırmalar üçün böyükdür. Lüğətlər, bir dilin tarixi inkişafını izləmək, semantik dəyişiklikləri müəyyən etmək və dilə dair elmi nəzəriyyələri sınaqdan keçirmək üçün qiymətli mənbələrdir. Müasir lüğətçilik, çoxdilli lüğətlər, ixtisaslaşmış lüğətlər (məsələn, tibb, hüquq lüğətləri) və elektron lüğətlər kimi müxtəlif formada təzahür edir və davamlı olaraq inkişaf edir.
Lüğətçilik sadəcə bir peşə deyil, bir elmi sahədir. O, dilin qorunması, inkişafı və təbliği üçün vacib rol oynayır. Lüğətlərin keyfiyyəti, bir millətin mədəni irsinin və intellektual sərvətinin əsas göstəricilərindən biridir.