Azadxahlıq, hürriyyətə can atma, azadlıq uğrunda mübarizə aparma, özünü və başqalarını zülm və əsarətdən azad etmək istəyi, azadlıqsevərlik deməkdir. Bu, sadəcə bir istək deyil, həm də fəal bir hərəkət, iradə və əzmkarlıq tələb edən bir prinsipdir. Azadxahlıq, bəşəriyyətin əbədi axtarışlarından biri olaraq, özünü müxtəlif formalarda göstərir: siyasi azadlıq uğrunda mübarizədən tutmuş, fərdi azadlıq və özünüifadə azadlığının təmin olunmasına qədər.
Azadxahlıq, tarix boyu çoxlu sayda inqilab, üsyan və sosial hərəkatların əsas hərəkətverici qüvvəsi olub. Zülm və ədalətsizliyə qarşı müqavimətin ifadəsidir. Fərdin öz düşüncələrini, inanclarını və seçimlərini sərbəst şəkildə ifadə etmə hüququ azadxahlığın təməl prinsiplərindən biridir. Azadlıq istəyi, insanın təbiətindən qaynaqlanan əsas ehtiyaclardan biri olaraq, məhdudlaşdırıla bilməz, lakin məsuliyyətli şəkildə həyata keçirilməlidir.
P. Makulun “Bu, azadxahlıq naminə yaraşan iş deyil” ifadəsi isə göstərir ki, bəzən azadlıq uğrunda aparılan mübarizədə həddən artıq getmək, əxlaqi prinsiplərdən uzaqlaşmaq mümkün ola bilər. Belə ki, azadlığa aparan yol həmişə mütləq haqlı və etik davranışları əhatə etməyə bilər. Bu ifadə, azadlıq mübarizəsinin kompleksliyini və mürəkkəbliyini vurğulayır: məqsəd nə qədər ədalətli olsa da, istifadə olunan vasitələr də ədalətli və etik olmalıdır.