Azadpərvərlik, öz mənası etibarilə "azadlıq sevmə" olsa da, bu anlayış sadəcə passiv bir hiss deyil, dərin və çoxşaxəli bir mövqeyi, hətta həyat tərzinə aid bir fəlsəfəni əhatə edir. Azadpərvərlik, şəxsi azadlığın, milli azadlığın və ümumiyyətlə, hər cür ədalətsizliyə və zülmə qarşı mübarizə aparmaq istəyini əks etdirən mənəvi bir keyfiyyətdir. Bu, həm fərdi hüquqların müdafiəsi, həm də ictimai ədalətin təmin olunması üçün səy göstərməyi özündə birləşdirir.
Azadpərvər insan yalnız öz azadlığını istəmir, həm də başqalarının azadlığı uğrunda mübarizə aparır. O, ədalətsizliyə, haqsızlığa və təzyiqə qarşı fəal müqavimət göstərir. Azadpərvərlik, passiv qəbul etmək əvəzinə, dəyişiklik üçün aktiv iştirak etmək və mübarizə aparmaq vəziyyətini ifadə edir. Bu, təkcə düşüncə tərzi deyil, həm də hərəkət tərzi, həyat fəlsəfəsidir.
Cəlil Məmmədquluzadənin əsərlərində olduğu kimi, Cəfər Cabbarlının əsərləri də xalqın azadlıq həsrətinin, azadlıq uğrunda mübarizəsinin əyani təsvirini verir. O, öz əsərlərində xalqın tarixini, əfsanələrini və nağıllarını araşdıraraq xalqın mənəvi gücünü, azadlığa olan həsrətini, azadpərvərliyini oxucuya çatdırmağa çalışırdı. Bu, Azərbaycan ədəbiyyatında azadlıq ideyalarının təbliğində əhəmiyyətli rol oynamışdır.
Beləliklə, azadpərvərlik sadəcə "azadlıq sevmə" deyil, öz azadlığını qorumaq və başqalarının azadlığı üçün mübarizə aparmaqdan, ədalətsizliyə qarşı durmaqdan ibarət kompleks bir anlayışdır. Bu, həyat tərzinin, mənəvi duruşun və fəal mübarizənin birliyidir.