Babayi-əmir sözü Azərbaycan dilində xüsusilə "çoxbilmiş, söz altında qalmayan adam" mənasında işlənir. Lakin bu tərif, sözün zəngin mənasını tam əks etdirmir. Babayi-əmir sadəcə özünü ağıllı hesab edən birisi deyil, həm də öz fikirlərini qətiyyətlə və inadla müdafiə edən, mübahisəyə girməkdən çəkinməyən, hətta özünü mübahisədə qalib gətirən biridir.
Sözün etimologiyası da maraqlıdır. "Baba" sözü yaşlı, təcrübəli insanı ifadə edir, "əmir" isə əmr edən, hökm verən mənasını daşıyır. Bu iki sözün birləşməsi, özünü həm yaşlı, təcrübəli, həm də hakimiyyətli, hər şeyə əmr edən hesab edən bir şəxsi xarakterizə edir. Bu, sadəcə özünü ağıllı sayanlardan fərqli olaraq, özünün ağıl və təcrübəsinə əmin olan və bunu başqalarına da qətiyyətlə bildirən bir insan portretini canlandırır.
Beləliklə, Babayi-əmir, sadəcə "çoxbilmiş" olmaqdan daha çox, öz fikirlərinə sahib çıxan, onları inadla müdafiə edən, hətta bir qədər də inadkar və mübahisəsevər bir şəxsiyyəti təsvir edir. O, özünün həqiqi və ya xəyali biliyinin üstünlüyünə əmindir və bu üstünlüyü hər yerdə nümayiş etdirməyə çalışır. Bəzən bu, müsbət, bəzən isə mənfi xüsusiyyət kimi qəbul edilə bilər, çünki həddindən artıq inadkarlıq və mübahisəsevərlik ətrafdakılarla münasibətlərə mənfi təsir göstərə bilər.
Yekun olaraq, Babayi-əmir sözü, sadəcə bir lüğət mənasından daha artığını özündə ehtiva edir. O, müəyyən bir xarakter tipini, özünəinamlı, bəzən həddini aşan, lakin öz fikirlərinə sadiq bir insan portretini təsvir edir.