Bahaçılıq, bir insanın özünə qarşı həddindən artıq yüksək qiymətləndirməsi, özünə xas olan həddən artıq təkəbbür və özünü üstün tutma hissidir. Bu, sadəcə olaraq özünə inamdan fərqli olaraq, başqalarına qarşı hörmətsizlik və laqeydlik, hətta təhqir hissləri ilə müşayiət oluna bilər. Bahaçı insan özünü başqalarından üstün tutaraq, onların fikirlərini və hisslərini nəzərə almır, onlara aşağılayıcı münasibət bəsləyir.
Mətndə verilən nümunədə olduğu kimi ("Mircümənin bahaçılığı"), bahaçılıq bir insanın xarakterinin mühüm bir xüsusiyyəti kimi təsvir edilir. Bu xüsusiyyət, Mircüməni digər qaçaqlardan fərqləndirən, onun şəxsiyyətinin ayrılmaz bir hissəsi olan əsas cəhət kimi göstərilir. Bahaçılıq, həmçinin özünü əhəmiyyətli hiss etmək istəyinin həddini aşması, başqalarının qarşısında özünü nümayiş etdirmək, onların diqqətini cəlb etmək istəyinin ifadəsidir.
Maraqlı bir məqam odur ki, bahaçılıq həmişə açıq-aşkar görünməyə bilər. Bəzən incə təkəbbür, laqeydlik və ya özünü üstün tutma ifadələri ilə özünü göstərir. Bu səbəbdən, bahaçılığın aşkarlanması həmişə asan deyil və diqqətli müşahidə tələb edir. Həmçinin, bahaçılıq müəyyən sosial-mədəni kontekstlə əlaqəli ola bilər və müxtəlif mədəniyyətlərdə fərqli şəkildə qəbul edilə bilər.
Ümumiyyətlə, bahaçılıq mənfi bir xüsusiyyət hesab edilir, çünki bu, insanlarla olan münasibətlərə, kollektiv işə və həyatın digər sahələrinə mənfi təsir göstərir. Bahaçılığın aradan qaldırılması üçün özünütəhlil, empatiya və başqalarına qarşı hörmət hissinin inkişaf etdirilməsi vacibdir.