Baxçıvan sözü, Azərbaycan dilinin qədim söz ehtiyatından gələn və əsasən köhnəlmiş sayılan bir termindir. Müasir Azərbaycan dilində "bağban" sözü ilə sinonim olsa da, "baxçıvan" sözü özündə daha çox tarixi və mədəni bir yük daşıyır. Sadəcə olaraq "bağ və bostanlara qulluq edən şəxs" mənasını verməklə yanaşı, keçmişdə bu peşənin özünəməxsus ustalıq tələblərini və sosial mövqeyini də əks etdirir.
Köhnə Azərbaycan ədəbiyyatında və xalq yaradıcılığında rast gəlinən "baxçıvan" sözü, həmçinin bağın qurulması, bitkilərin seçilməsi, becərilməsi və qorunması ilə bağlı geniş bilik və təcrübəyə malik olan peşəkarı ifadə edir. Müasir "bağban" sözündən fərqli olaraq, "baxçıvan" sözü daha çox ustalığı, biliyi və sənətkarlığı vurğulayır. Bir bağban sadəcə bitkilərə qulluq edərsə, baxçıvan isə onları həyat verər, inkişaf etdirər və hətta onlarla ünsiyyət qurardı.
Baxçıvanın fəaliyyət dairəsi yalnız meyvə və tərəvəz yetişdirməklə məhdudlaşmırdı. O, həmçinin bağın estetik tərəfinə, onun dizaynına və gözəlliyinə də diqqət yetirirdi. Beləliklə, "baxçıvan" sözü özündə həm praktik bilikləri, həm də estetik zövqü birləşdirən bir peşəkarı ifadə edirdi. Bu səbəbdən də, "baxçıvan" sözü "bağban" sözündən daha zəngin məna yükünə malikdir və tarixi-mədəni kontekstində daha çox diqqətə layiqdir.
Qısacası, "baxçıvan" sözü sadəcə bir sinonim deyil, Azərbaycan dilinin tarixi və mədəni varlığının bir parçası olaraq, özündə zəngin bir məna və peşəkarlıq əks etdirən bir termindir.