Barelyef (fr. bas-relief) – memarlıq və heykəltəraşlıqda, əsərin fonuna nisbətən az qabarıq olan relyef növüdür. Bu, "aşağı relyef" mənasını verir və heykəlin və ya naxışın əsas səthindən yalnız qismən çıxıntılı olmasını bildirir. Fərqli olaraq, yüksək relyefdə (haute-relief) fiqura fonundan daha çox çıxır və demək olar ki, tamamilə həcmli görünür. Barelyefdə isə əsas forma səthlə yaxından əlaqəlidir və onunla birlikdə tək bir bütöv təşkil edir.
Barelyef texnikası qədim zamanlardan bəri – Misir, Yunanıstan və Roma imperiyalarının memarlıq abidələrində geniş tətbiq olunmuşdur. Divar bəzəkləri, sarkofaqlar, sütunlar, qəbir daşları və s. üçün istifadə edilirdi. Orta əsrlər və daha sonrakı dövrlərdə də barelyef, xüsusilə dini binaların və məzarların bəzədilməsində populyar bir üsul olaraq qalmışdır. Müasir dövrdə də barelyef müxtəlif məqsədlər üçün – məsələn, binaların fasadlarının bəzədilməsi, mebellərin bəzəyi, medal və sikkələrin hazırlanması üçün istifadə olunur.
Barelyefin incəsənətdə tutduğu xüsusi yer, onu səthlə oynamaq, dərinlik illüziyası yaratmaq, məkanın və həcmin qavranılmasına təsir etmək imkanı ilə bağlıdır. Sənətkar, fon və fiqur arasındakı zərif balansı ustalıqla idarə edərək, hekayəni və ya duyğunu dəqiq çatdırır. Bu texnikanın səmərəliliyi onun çox yönlü olması və müxtəlif materiallarda (daş, metal, ağac, gips və s.) tətbiq oluna bilməsi ilə də bağlıdır.
Beləliklə, barelyef, sadəcə olaraq "qabartma" deyil, özünəməxsus estetik və texniki xüsusiyyətləri ilə seçilən, incəsənətin zəngin tarixinə malik və müxtəlif dövrlərin sənətkarları tərəfindən uğurla tətbiq olunan bir heykəltəraşlıq üsuludur.