Barokko (ital. barocco) – XVI-XVIII əsrləri əhatə edən və Avropada geniş yayılmış olduqca təmtəraqlı, dramatik və həyəcanlı bir incəsənət üslubudur. Sadəlikdən uzaq, həddən artıq bəzəkliliyi, dinamikliyi və emosional ifadəliliyi ilə seçilir. Yalnız memarlıqla məhdudlaşmayan barokko, heykəltəraşlıqda, rəssamlıqda, ədəbiyyatda, musiqidə və hətta bağçılıq dizaynında da öz əksini tapmışdır.
Barokkonun əsas xüsusiyyətləri arasında həndəsi formaların qeyri-adi birləşmələri, işıq-kölgə effektlərinin ustalıqla istifadəsi (chiaroscuro), həcmli və hərəkətli kompozisiyalar, zəngin bəzək elementləri (məsələn, qızıl suyuna çəkilmiş naxışlar, oymalar, oyma heykəllər), dramatik və duyğulu ifadələr, mürəkkəb perspektivlər və monumental ölçülər göstərmək olar. Bu üslub, əzəmətliliyini ifadə etmək üçün qeyri-adi ölçülərdən, böyük, geniş sahələrdən istifadə etməyə meylli idi.
Barokko sözünün etimologiyası mübahisəlidir. Bəzi tədqiqatçılar onu "qeyri-mütənasib inci" mənasını verən portuqal sözü ilə əlaqələndirir, digərləri isə onun "qəribə", "möhtəşəm", "mürəkkəb" kimi mənaları olan italyan sözlərindən törədiyini iddia edirlər. Hər halda, sözün özü üslubun mahiyyətini – qeyri-adi, təmtəraqlı və hətta bir qədər "qəribə" xarakterini - tam olaraq əks etdirir.
Barokko dövrünün məşhur nümayəndələri arasında Bernini, Karavacčo, Rubens, Rembrant, Bach kimi nəhəng sənətkarlar var. Onların əsərləri bu gün də bütün dünyada heyranlıqla qarşılanır və barokko üslubunun davamlı təsirini nümayiş etdirir. Bu, sadəcə bir incəsənət üslubu deyil, bir tarixi dövrün, düşüncə tərzinin və hətta dünya görüşünün güzgüsüdür.