Baş-başa zərfi, əşya və ya canlıların bir-birinə çox yaxın, sıx bir şəkildə, demək olar ki, toxunaraq yerləşmələrini, və ya bir-birinə bitişik halda olmalarını ifadə edir. Yalnız məkan yaxınlığını deyil, həm də qarşılıqlı təmas və sıxlıq hissini özündə əks etdirir. Məsələn, "Baş-başa duran evlər" ifadəsində evlərin bir-birinə çox yaxın, hətta divarları demək olar ki, bir-birinə toxunacaq qədər sıx yerləşməsi nəzərdə tutulur. Bu, sadəcə "yanaşı" və ya "yaxın" sözlərinin ifadə edə bilmədiyi bir məna nüansıdır.
Baş-başa sözü, bir-birinə bağlılığın, yaxınlığın və bəzən də sıxıntı hissinin ifadəsinə xidmət edir. "Baş-başa vermək" ifadəsində isə bu yaxınlıq, həm də qarşılıqlı təsir və əlaqəni vurğulayır. Bir-birinə baş-başa verilmiş şəxslər və ya əşyalar arasında güclü bir qarşılıqlı əlaqə, hətta asılılıq mövcuddur. Bu əlaqə fiziki (məsələn, bir-birinə söykənən ağaclar) və ya məcazi (məsələn, baş-başa verilmiş planlar) ola bilər.
Dilçilik baxımından, "baş-başa" ifadəsi məkan münasibətlərini ifadə etməklə yanaşı, həm də metaforik mənalar daşıya bilər. Mütəxəssislər belə hesab edirlər ki, bu sözün daha geniş bir semantik sahəsi vardır. Məsələn, "baş-başa düşmək" ifadəsi fikirlərin və ya məqsədlərin tamamilə üst-üstə düşməsini ifadə edir.
Qısacası, "baş-başa" sözü sadəcə bir yerin yaxınlığını deyil, həm də sıxlığı, qarşılıqlı təsiri və bəzən də sıxıntı və ya bağlılığı ifadə edən çoxcəhətli bir zərfdir. Onun istifadə sahəsi genişdir və həm fiziki, həm də məcazi mənalarda tətbiq oluna bilər.