Bivə (fars. کلمه ای است که به معنای بیوه است) sözü farsca mənşəli olub, köhnə Azərbaycan dilində geniş istifadə olunmuşdur. Müasir Azərbaycan dilində də istifadə olunsa da, daha çox ədəbiyyat əsərlərində və ya köhnə üslubda yazılmış mətnlərdə rast gəlinir. Əsas mənası "ərindən ayrılmış qadın"dır. Bu ayrılma həm ölüm, həm də boşanma nəticəsində baş verə bilər.
Lüğətlərdə tək "dul qadın" mənası verilsə də, bivə sözünün daha geniş bir kontekstdə başa düşülməsi vacibdir. "Dul" sözü daha çox ərinin ölümündən sonra qalan qadını ifadə edərkən, "bivə" sözü həm ərinin ölümündən, həm də boşanmadan sonra qalan qadını əhatə edir. Beləliklə, bivə sözü, "dul" sözündən daha geniş məna kəsb edir.
Köhnə Azərbaycan ədəbiyyatında bivə qadınların sosial vəziyyətinin, cəmiyyətdəki mövqelərinin əks olunduğu bir çox nümunələrə rast gəlinir. Onların həyatları, çətinlikləri və mübarizələri ədəbi əsərlərdə tez-tez təsvir olunmuşdur. Bu baxımdan, "bivə" sözü sadəcə bir leksik vahid deyil, həm də bir sosial və tarixi kontekstdə anlaşılması zəruri olan bir termindir.
Məsələn, verilən misalda “Bivə övrətlərin əmri alınırmı nəzərə?” sualı, o dövrün sosial quruluşunda bivə qadınların hüquqlarının və sosial mövqelərinin necə olduğunu əks etdirir. Bu da bizə sözün sadəcə “dul qadın” mənasından kənara çıxaraq tarixi və sosial bir konteksti anlamağa imkan verir.
Qısacası, "bivə" sözü sadəcə "dul qadın" deyil, tarixi və sosioloji aspektləri özündə ehtiva edən daha zəngin mənaya malikdir. Bu sözün tədqiqi köhnə Azərbaycan cəmiyyətinin qadınların həyatına olan baxışını anlamaq üçün vacibdir.