Daqqa (is. məh.) - Dəridən, adətən qoyun dərisindən, tikilmiş hündür və konusvari formalı bir papaq növüdür. Tarixən Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində, xüsusilə də kənd əhalisi arasında yayılmışdır. Daqqanın tikilməsində istifadə olunan dəri əvvəlcə xüsusi üsullarla emal olunur, yumşaldılır və sonra diqqətlə tikilirdi. Nəticədə əldə edilən papaq həm sərt hava şəraitindən, həm də günəşdən qorunmaq üçün ideal bir vasitə idi.
Daqqanın formasının konusvari olması təsadüfi deyil. Bu forma həm başın tam örtülməsini, həm də yağış və qarın süzülüb axmasına imkan verirdi. Hündürlüyü isə boyun və qulaqları da qorumaq məqsədini daşıyırdı. Bəzən daqqanın kənarlarına bəzək əlavə olunurdu, bu da onu sadə bir baş geyimindən daha çox, bir sənət əsərinə çevirirdi. Daqqanın materialı və hazırlanma üsulu bölgədən bölgəyə dəyişsə də, əsas xüsusiyyətləri həmişə eyni qalırdı: möhkəmlik, suya davamlılıq və rahatlıq.
Misalda verilən "Şiraslan … daqqa divan papağını başına qoydu, üfürülüb evdən çıxdı" ifadəsi, daqqanın həm adi insanlar, həm də varlılar tərəfindən geyildiyini göstərir. "Divan papağı" ifadəsi isə daqqanın daha zərif və bəzəkli bir növünü ifadə edə bilər. Bu misal, daqqanın sadəcə bir baş geyimi deyil, həm də həmin dövrün mədəniyyəti və həyat tərzinin bir hissəsi olduğunu vurğulayır. Daqqanın tarixi kökləri dərindir və o, Azərbaycanın mədəni irsinin əhəmiyyətli bir elementi sayıla bilər.