Axmaq (sifət) - Ağılı zəif, düşüncə qabiliyyəti məhdud, səfeh, ağılsız, gic insan. Söz, əsasən, insanın zehni qabiliyyətlərinin çatışmazlığını, dərk etmə və qərar vermə qabiliyyətinin zəifliyini ifadə edir. Bu, sadəcə səhv etmək deyil, əsasən, düşüncə prosesinin özü ilə bağlı bir çatışmazlıqdır. Axmaqlıq, təkcə biliyin azlığı ilə deyil, həm də məntiqi düşünmə qabiliyyətinin zəifliyi, təhlili və sintezi bacarmamaqla da səciyyələnir. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq incə bir tənədən qəzəbli bir tənqidə qədər dəyişə bilər.
Axmaqlıq müxtəlif səbəblərdən irəli gələ bilər. Bu, genetik amillər, beyin zədələnmələri, inkişaf pozğunluqları və ya ətraf mühitin mənfi təsiri ilə bağlı ola bilər. Lakin, "axmaq" sözü tez-tez insanın davranışlarının ağılsızlığını, qərarlarının səfehliyini vurğulamaq üçün istifadə olunur. Bu səbəbdən, sözün dəyərləndirilməsi dəqiq olmalıdır və təhqiredici məqsədlə istifadə edilməməlidir. Sözün əvəzinə daha yumşaq ifadələr (məsələn, "səfeh", "ağılsız", "təcrübəsiz") istifadə etmək daha məqsədəuyğundur.
Mirzə Fətəli Axundzadənin nümunəsində olduğu kimi, "axmaq" sözü tarixi mətnlərdə bir çox hallarda şəxsin əməllərinə, fikirlərinə və qərarlarına ironiya ilə yanaşmağı ifadə edir. Bu, müəllifin həmin şəxsin davranışını qınadığını, onun düşüncə tərzinin səhv olduğunu bildirən bir vasitə kimi istifadə olunmuşdur.