Al (köhnə Azərbaycan dili): Köhnə Azərbaycan dilində "al" sözü, müasir dilin "hiylə", "məkr" və "yalan" sözlərinin əhatə etdiyi mənaları ifadə edir. Sadəcə "hiylə" və ya "məkr" demək deyil, daha geniş bir kontekstdə düşünülməlidir. Bu, düşünülmüş, qəsdən edilmiş aldatma, həqiqətin gizlədilməsi və ya əksinin təqdim edilməsi ilə xarakterizə olunan bir davranışı ifadə edir. "Al", qurbanı səhvə yönəltmək üçün istifadə edilən incə və ya açıq bir fırıldaq, yalan və ya saxtakarlıq ola bilər. Mənfi bir konnotasiyaya malikdir və əməlin qəsdən və zərərverici niyyətlə həyata keçirildiyini göstərir.
Nəsimi şeirindən verilən misallar bu mənanı daha aydın göstərir. "Aldandılar, aldanmadıq dünyəvi məkrü alına" misrasında "al" sözü dünyəvi həyatın hiylə və məkrlərini ifadə edir. "Onun hər muyunda yüz min qal oldu; Qaşı fitnə, qəmzəsində al oldu" misrasında isə gözəllik arxasında gizlənən hiylə və fitnəni təsvir edir. Qaşın fitnə, qəmzənin isə "al" olması, gözəlliyin arxasında gizlənən, aldadıcı və zərərli niyyətləri vurğulayır. Beləliklə, "al" yalnız sadə bir yalan deyil, daha çox mürəkkəb və qəsdən edilmiş bir aldatma əməlini ifadə edir.
Müasir Azərbaycan dilində "al" sözünün bu mənası qorunmayıb, lakin köhnə ədəbiyyat əsərlərini anlamaq üçün onun bu mənasını bilmək zəruridir. Sözün köhnə mənasını bilməklə, Nəsiminin və digər klassik şairlərin əsərlərini daha dərindən anlamalı və onların zamanının ictimai-siyasi və mənəvi mühitini daha dəqiq təsəvvür etmək olar. Bu, həm də Azərbaycan dilinin tarixi inkişafını anlamaq baxımından əhəmiyyətlidir.