Məna: Ümidsiz, kədərli, ruhdan düşmüş vəziyyətdə olmaq; arzu və istəklərinin həyata keçməməsindən doğan acı və kədər hissi keçirmək.
Antonimlər:
Məsud: Məsud olmaq, məyusluğun əksinə olaraq, xoşbəxtlik, sevinc, rahatlıq və qaneolma hissləri ilə xarakterizə olunur. Məsudluq insanın həyatındakı müsbət hadisələr, nailiyyətlər və əldə etdiyi uğurlar nəticəsində yaranır. Bu söz həm gündəlik danışıq dilində, həm də ədəbiyyatda geniş istifadə olunur. Məsudluq hissi insanı enerji ilə doldurur və həyatda daha aktiv olmağa təşviq edir.
Bir gün olacaqsan, inan ki, məyus (S.Rüstəm)
Məsud və xoş baxışları ilə oğlunun hərəkətlərini izləyirdi (Mir Cəlal)
Şad: Şad olmaq, məyusluğun əksinə olaraq, böyük sevinc, həyəcan və coşğunluq hissi ilə müşayiət olunur. Məsudluğa nisbətən daha intensiv və qəfil yaranan bir hissi ifadə edir. Şadlıq, adətən, gözlənilməz xoş hadisələr, sürprizlər və ya əlamətdar anlar ilə əlaqələndirilir. Həm məişət dilində, həm də ədəbi əsərlərdə geniş tətbiq olunur.
Ümidvar: Ümidvar olmaq, məyusluğun tam əksidir. Ümidvarlıq, gələcəyə olan inam, müsbət gözləntilər və həyatda yaxşı şeylərin baş verəcəyinə inanma hissi deməkdir. Ümidvarlıq insanı çətinliklər qarşısında daha mübarizəcil edir və pessimizmə qapılmamasına kömək edir. Əsasən psixologiya və sosial elmlərdə, eləcə də gündəlik danışıq dilində istifadə olunur.
Rəvan: Bu antonim daha çox məcazi mənada istifadə olunur. Məyusluq ruhsal bir düşkünlükdürsə, rəvanlıq ruh halının sakit, sakitləşmiş, narahatlıqdan azad vəziyyəti ifadə edir. Bu söz daha çox ədəbi üslubda işlədilir.