Dağ
Mənası: Yüksək, dik yamaclı təpəlik. Coğrafi relyefin əhəmiyyətli bir forması olaraq, dəniz səviyyəsindən xeyli yüksəkdə yerləşən, ətrafından görkəmli şəkildə ucalan torpaq quruluşudur. Bu mənada "dağ" termini həm tək, həm də bir sıra yüksəkliklərin ümumi adını ifadə edə bilər. "Dağlıq" və "dağətəyi" kimi törəmələrin əsasını təşkil edir. Həmçinin, məcazi mənada, çətinlik, əziyyət, maneə mənasında da işlədilir (məsələn, "dağ kimi iş").
Mənbəyi: Sözün etimologiyası müxtəlif dillərdəki müxtəlif mənalarla bağlıdır. Litva dilində "meşə", alban dilində "daş" mənasını ifadə edən köklərlə əlaqələndirilməsi mümkündür. Digər dillərdə isə "ağac" mənasını əks etdirən köklərlə bağlılığı da qeyd olunur. Bu müxtəlifliyin proto-hind-avropa dilindən gələn bir sözün zamanla fərqli dillərdə fərqli yollarla inkişaf etməsi nəticəsində meydana gəldiyi ehtimal olunur. Daha dəqiq etimoloji araşdırmalar bu məsələnin aydınlaşdırılması üçün zəruridir.