Azadəlik sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "azadlıq" sözünün sinonimi kimi qeyd olunur, lakin incə bir fərqlə. Sadəcə "azadlıq" demək deyil, daha çox azadlığın dərindən dərk edilməsi, onun həzzinin yaşanması mənasını verir. Azadlıq konkret bir vəziyyət və ya statusa işarə edərkən, azadəlik bu statusun fərdi tərəfindən tam şüurlu və dərin bir şəkildə yaşanması, hiss edilməsi və qiymətləndirilməsi deməkdir.
Misal olaraq, fiziki həbsdən azad olunmaq "azadlıq"a, öz həyatının sahibi olmaq, öz seçimlərini sərbəst şəkildə etmək və bu seçimlərin nəticələrini qəbul etmək isə "azadəlik"ə daha çox uyğun gəlir. Azadəlik, azadlığın passiv bir vəziyyəti deyil, aktiv bir yaşayış tərzidir. Bu, özünü ifadə etmə azadlığı, düşüncə azadlığı və seçim azadlığının şüurlu və məsuliyyətli şəkildə istifadə olunması deməkdir.
Sözün mahiyyəti şeirdəki misal ilə daha yaxşı izah olunur: "Dünyada eşq dərdini huşyar olan bilir; Azadəlik səfasını bidar olan bilir". Bu misrada azadəlik eşq dərdinin şüurlu olaraq qavranılması və onunla birgə yaşamaq bacarığı ilə müqayisə edilir. Eşq dərdini hiss etmək kimi, azadəliyi də tam şüurlu şəkildə yaşamaq, onun həzzini duymaq, qiymətləndirmək lazımdır. Azadlıq sadəcə olaraq bir vəziyyətdirsə, azadəlik bu vəziyyətin dərin dərk edilməsi və yaşanmasıdır. Yalnız o zaman onun həqiqi səfasını hiss etmək mümkündür.
Beləliklə, "azadəlik" "azadlıq"dan daha çox daxili bir hala, şüurlu bir yaşayış tərzini ifadə edir. Azadlıq xaricdən gələn bir imkandır, azadəlik isə bu imkanın daxili dünyamızda özünü göstərməsidir, onun şüurlu olaraq yaşanması və qiymətləndirilməsidir. Bu, daha çox bir hiss, bir vəziyyət, bir yaşayış tərzi, özünü dərk etmə səviyyəsini ifadə edir.