Bağırışma sözü "bağırmaq" fellərinin məsdər formasından törəmişdir və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci və daha geniş mənası, yüksək səslə, qəzəbli və ya həyəcanlı şəkildə danışma, qışqırma, səs-küy salma deməkdir. Bu mənada bağırışma, ünsiyyət vasitəsi kimi deyil, daha çox duyğuların ifadəsinə xidmət edir. Məsələn, kəskin bir ağrı zamanı edilən bağırışma, ya da sevincdən qışqırıqlar bu kateqoriyaya daxildir. Səs tonunun intensivliyi, danışanın əhval-ruhiyyəsi və məqsədi bağırışmanın mahiyyətini müəyyən edir.
İkinci mənada isə bağırışma, bir qrup insanın eyni zamanda yüksək səslə danışması, qışqırışı, bir növ kollektiv səs-küy deməkdir. Məsələn, mitinqlərdəki bağırışmalar, futbol matçlarında azarkeşlərin səs-küyü bu mənaya uyğundur. Bu mənada bağırışma, kollektiv bir hərəkət, birgə duyğuların ifadəsinin və ya təzyiqin bir forması kimi qəbul edilə bilər. Hətta ətraf mühitin səs-küy səviyyəsini də əhəmiyyətli dərəcədə artıra bilər.
Ümumi olaraq, bağırışma insanların duyğularını, fikirlərini və ya tələblərini ifadə etmək üçün istifadə etdiyi bir səs vasitəsidir. Lakin bu vasitənin istifadəsi zamanı, həm danışanın, həm də ətrafdakıların fiziki və psixoloji sağlamlığına diqqət yetirilməlidir. Çox güclü və davamlı bağırışma, fiziki sağlamlığa zərər verə bilər, davamlı səs-küy isə psixoloji narahatlıqlara səbəb ola bilər. Buna görə də, bağırışmanın nəzarətli şəkildə istifadə olunması vacibdir.