Baldırıaçıq sifət və zərf kimi işlənən bir sözdür. Əsas mənası "qıçları açıq, örtülməmiş, çılpaq" deməkdir. Bu, sadəcə fiziki bir təsvir deyil, həm də müəyyən bir vəziyyəti, hətta bir obrazı ifadə edə bilər. "Baldırıaçıq" sözü, insanın hərəkət azadlığına, qayğısızlığına, ya da əksinə, müdafiəsizliyinə işarə edə bilər. Məsələn, çöl ərazilərində, kənd həyatında işləyən bir insanın baldırıaçıq olması, onun hərəkətliliyini və işlərinə maneəsiz girişini göstərə bilər. Lakin eyni zamanda, bu, soyuq hava şəraitində və ya təhlükəli mühitdə olmaq üçün uyğunsuz bir vəziyyət kimi də qəbul edilə bilər.
Sözün "tumanı gödək" mənası isə daha çox poetik və ya obrazlı bir ifadədir. Bu, çılpaq baldırların görünən sərtliyini və zərifliyini, eyni zamanda təbii və açıq bir mühitin simvolunu ifadə edə bilər. Qısası, "tumanı gödək" ifadəsi, "baldırıaçıq" sözünün daha incə və bədii təfsirini əks etdirir.
Nümunə cümlədə ("O da başıaçıq, baldırıaçıq yığıb 24 uşağı cərgə ilə düzüb təlim verir") "baldırıaçıq" sözü, təlimin açıq havada və qayğısız bir şəkildə aparıldığını, təlim verənin sadəliyini və uşaqlarla rahat əlaqəsini vurğulayır. Bu mənada "baldırıaçıq" yalnız fiziki vəziyyəti deyil, həm də təlimçinin tərzini, mövqeyini və uşaqlara olan münasibətini də ifadə edir.
Beləliklə, "baldırıaçıq" sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər, ancaq əsasında həmişə fiziki açıqlıq, çılpaqlıq və ya maneəsizliyi ifadə edir. Bu isə həm müsbət, həm də mənfi konnotasiyalara malik ola bilər.