Bargəh (fars. بارگاه) sözü Azərbaycan dilində əsasən təntənəli və rəsmi kontekstlərdə işlədilən bir termindir. Sadəcə "saray" kimi tərcümə etmək onun zəngin mənasını tam əks etdirmir. Bargəh, yalnız bir yaşayış yeri deyil, həm də hakimiyyətin, qüdrətin və lüksün simvoludur. Padşahın, sultanın və ya digər yüksək rütbəli şəxsin iqamətgahı olaraq, bargah həm də siyasi və sosial həyatın mərkəzini təşkil edirdi. Bu məkanda mühüm qərarlar qəbul edilir, rəsmi qəbullar keçirilir və əhəmiyyətli hadisələr baş verirdi.
Bargəhin memarlığı da özünəməxsus idi. Adətən böyük həyətə, zəngin bəzəkli otaqlara, bağlara və digər əlavə binalara malik olan bargah, həmin dövrün incəsənətinin, zənginliyinin və texnologiya səviyyəsinin bir göstəricisi idi. Divarları qiymətli daşlarla bəzədilmiş, tavanları əl işləri ilə naxışlanmış, bağları nadir bitkilərlə zəngin olan bargah, həm də hakimiyyətin gücünü və əzəmətini nümayiş etdirmək üçün qurulmuş bir məkandı.
Tarixi mənbələrdə bargah haqqında çoxlu məlumatlara rast gəlmək olar. Bu məlumatlar, bargahın yalnız yaşayış yeri kimi deyil, həm də ictimai həyatın canlandığı, mədəniyyətin inkişaf etdiyi və tarixin yazıldığı bir mərkəz olduğunu göstərir. Məsələn, verilən misalda ("Mübarəkbad sədası xalqdan asimanə bülənd oldu və bargahın imarətlərindən əksi təkrar tapdı") bargahın həmin cəmiyyətdəki mövqeyi aydın görünür: xalqın sədası bargahın imarətlərindən əks olunur, yəni bargah həm də xalqın səsinin əks olunduğu bir mərkəz kimi təsvir edilir.
Beləliklə, "bargah" sadəcə "saray" deyil, daha çox tarixi, mədəni və siyasi kontekstdə anlaşılmalı olan bir termindir. O, hakimiyyətin, lüksün, gücün və cəmiyyət həyatının mərkəzini təmsil edir.