Bariqə sözü ərəb mənşəli olub, əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi, və daha çox tanınan mənası, şair deməkdir. Bu mənada istifadə olunarkən, sözün romantikliyi, duyğulu ifadəsi və şeirə olan bədii yanaşmasını vurğulayır. Yalnız adi bir şeir yazanı deyil, söz sənətinə bələd, əsərləri ilə oxucu qəlbində iz qoyan, yaradıcılığı ilə estetik zövqü qidalandıran şairi ifadə edir.
İkinci mənası isə daha nadir hallarda istifadə olunur və şimşək, ildırım parıltısı kimi tərcümə olunur. Bu mənada bariqə, göydən yerə doğru çaxan şimşəyin qısa, lakin parlaq və heyranedici işıq saçmasını, təbiətin qüdrətini təsvir edir. Parıltı və işıq kimi daha ümumi mənalar isə bu ikinci mənanın tərkib hissələrini ifadə edir. Sözün bu mənasında təbiətin gücü və gözəlliyi arasında bir əlaqə yaradılır. Şimşəyin qısa anlıq parıltısı, sanki şeirin ani və təsirli təsiri ilə müqayisə oluna bilər.
Beləliklə, "bariqə" sözünün iki fərqli, lakin eyni zamanda bir-birini tamamlayan mənası var. Hər iki mənada da parlaqlıq, təsirlilik və qısa müddətli intensivlik məqamı ön plana çıxır. Bir tərəfdən şeirin ruhu, digər tərəfdən təbiətin qüdrəti – hər ikisi də insanı heyran edən və unudulmaz təəssüratlar yaradan hadisələrdir.