Bavər (fars. ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ - etimad, güvən) sözü Azərbaycan dilində əsasən "inanmaq", "etibar etmək", "güvənmək" mənalarında işlənir. Sadəcə inanmaqdan daha çox, bir şeyə və ya kiməsə tam olaraq etibar etmək, onun doğruluğuna, etibarlılığına və ya yaxşılığına şübhə etməmək hissiyyatını ifadə edir. Farsca kökləri olan bu söz, dillərimizə daxil olarkən, sadə "inanmaq"dan daha dərin və güclü bir məna yükü qazanmışdır. İnsanlar arasında qurulan münasibətlərdə, qarşılıqlı etimadın əsasını təşkil edir.
"Bavər etmək" ifadəsi, bir şeyə şübhə etmədən qəbul etmək, onun həqiqət olduğunu qəbul etmək deməkdir. Bu, passiv bir inanmaq deyil, aktiv bir qəbul etmək halını bildirir. Məsələn, bir dostunuzun sözlərinə bavər etmək, onun sözlərinin doğru olduğunu düşünməkdən daha çox, ona tam etimad etmək, onun yalan danışmayacağına inanmaq deməkdir. Bu, həm də risk almaq mənasını da özündə ehtiva edə bilər; çünki tam etimad etdiyiniz birinin sizi aldatması riski həmişə mövcuddur.
Ədəbiyyatda, xüsusilə də klassik ədəbiyyatda, "bavər" sözü tez-tez insanların bir-birinə olan güvənini, sevgi və dostluq münasibətlərini ifadə etmək üçün işlənir. Məsələn, verilən misal "Məcnun ilə Leylini bərabər; Gər kim deyir isə, qılma bavər" deyimi, Məcnun və Leylinin bir-birinə olan sevgi əlaqəsinin şübhə altına alınmaması və bu mövzuda yayılan dedikodulara inanmamağı tövsiyə edir. Bu misal, "bavər" sözünün nə qədər güclü bir məna yükü daşıdığını və həm də əks mənasını, yəni inanmamağı, şübhələnməyi necə ifadə etdiyini göstərir.
Yekun olaraq, "bavər" sözü sadəcə bir inanma hərəkəti deyil, etimad, güvən, qəbul etmə və bəzən risk alma hisslərini özündə birləşdirən, zəngin məna yükü daşıyan bir termindir. Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yerini tutan bu söz, həm də dilin tarixi və mədəni inkişafını əks etdirir.