Axirüləmr (ər.) sözü Azərbaycan dilində "axırda", "nəticədə", "işin axırında", "ən nəhayət" mənalarında işlənən bir ara sözdür. Əsasən bir hadisənin, prosesin və ya müzakirənin son nəticəsini, son mərhələsini vurğulamaq üçün istifadə olunur. Sözün özündə də görüldüyü kimi, ərəb mənşəli olub, "axır" və "ömür" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Lakin zaman keçdikcə "ömür" komponenti mənasını qismən itirmiş, daha çox ümumi bir sonluq, yekun mənası qalmışdır.
Cümlədə istifadəsi ilə onun mənası daha aydın olur: "Axirüləmr, məsələ anlaşıldı." Bu cümlədə "axirüləmr" sözü uzun müddət davam edən bir müzakirənin, mübahisənin və ya anlaşılmazlığın nəhayət sona çatdığını, məsələnin həll olunduğunu ifadə edir. Sözün əlavə edilməsi ilə cümlə daha emosional rəng alır və prosesin uzunluğuna, çətinliyinə işarə edir.
Ədəbiyyatda "axirüləmr" sözü müəllifin hadisələrə öz münasibətini, nəticəyə olan reaksiyasını ifadə etmək üçün vasitə kimi istifadə olunur. Belə ki, müəllif "axirüləmr" sözü ilə həm bir nöqtəni qoyur, həm də uzun bir prosesin sonunda əldə olunan nəticənin önəmini vurğulayır. Bu, sözə bir növ dramatik effekt verir və oxucunun diqqətini cəlb edir.
Qeyd etmək lazımdır ki, "axirüləmr" sözü üslubi cəhətdən daha rəsmi və ya ədəbi üsluba uyğun gəlir. Gündəlik danışıq dilində daha az işlədilir, əvəzinə daha sadə sinonimləri ("axırda", "nəhayət") üstünlük təşkil edir. Lakin ədəbi əsərlərdə, rəsmi sənədlərdə, nitqlərdə istifadə edildikdə, mətnə daha yüksək bir ədəbiyyatçılıq və rəsmilik verir.