Aman-zaman sözü Azərbaycan dilində tək, yalnız, var-yox, vahid mənalarında işlənən bir sifətdir. Bu söz köhnə və nadir istifadə olunan sözlərdəndir və əsasən danışıq dilində tək qalmış, yeganə, başqa bir əşya və ya şəxs olmaması vurğulanmaq istənilən zaman işlədilir.
"Aman-zaman bir oğlu var" ifadəsi bu mənanı gözəl əks etdirir. Bu ifadə oğlunun tək olduğunu, başqa övladı olmadığını vurğulayır. Sözün "aman-zaman" forması, oğlunun varlığının qiymətliliyini, özünəməxsusluğunu və tək qalmasının əhəmiyyətini ifadə edir. Bu formada işlənməsi onun sırf say ədədinə deyil, daha çox qiymət və əhəmiyyət baxımından təkliyi vurğuladığını göstərir.
"Aman-zaman" sözü ədəbi əsərlərdə emosional təsir yaratmaq üçün, tək qalmış bir varlığın vəziyyətinə diqqət çəkmək üçün işlədilə bilər. Məsələn, tək qalmış bir ağac, tək bir ulduz və ya yeganə bir dost barədə danışarkən bu söz gözəl bir ifadə vasitəsi ola bilər. Bu sözün nadir istifadəsi ona daha da özəl bir xüsusiyyət qazandırır və dilin zənginliyini əks etdirir.
Ümumiyyətlə, "aman-zaman" sözü sadəcə "tək" demək deyil, həm də bu təkliyin arxasında gizlənən dəyəri, nadirliyi və əhəmiyyətini vurğulayan bir ifadədir. Dilin poetik və ifadəli imkanlarından istifadə edən bir söz olaraq, ədəbiyyatda və şifahi danışıqda diqqətəlayiq bir əlavədir.