Ayıqulağı (lat. Arctostaphylos uva-ursi) – Ericaceae (Qarabaşqan) fəsiləsinə aid həmişəyaşıl, alçaqboylu, yerə sərilən yarımkol bitkisidir. Adını, ayıların bu bitkinin giləmeyvələrindən həvəslə qidalandığına görə almışdır. Latınca adı olan "Arctostaphylos" da "ayı" (arktos) və "üzüm" (staphylos) sözlərindən əmələ gəlmişdir və bitkinin meyvələrinin üzümə oxşarlığını və ayıların ona olan marağını əks etdirir.
Ayıqulağının sürünən, qısa düyünlü, oduncaqlaşmış gövdəsi yerə yaxın yayılır və uzunluğu bir neçə metrə qədər çata bilir. Kiçik, dəridən, parlaq, tünd-yaşıl rəngli, kənarları dişli yarpaqları qış boyu da bitki üzərində qalır. Bu xüsusiyyət ona "həmişəyaşıl" adını qazandırır. Yaz aylarında kiçik, qırmızımtıl-çəhrayı rəngli çiçəklər açır. Bu çiçəklərdən sonra isə kiçik, qırmızı və ya qəhvəyi rəngli, dadı biraz acımtıl olan giləmeyvələr əmələ gəlir. Bu giləmeyvələr quşlar və bəzi heyvanlar üçün qida mənbəyidir.
Ayıqulağı əsasən qumlu və quru torpaqlarda, iynəyarpaqlı meşələrdə, bataqlıq ərazilərdə və dağlıq bölgələrdə bitir. Müxtəlif dərman xassələrinə malik olduğu üçün əsrlərdir ki, xalq təbabətində istifadə olunur. Sidik yolları infeksiyalarının müalicəsində və iltihab əleyhinə vasitə kimi geniş tətbiq olunur. Ancaq ayıqulağının istifadəsi həkim nəzarəti altında aparılmalıdır, çünki həddindən artıq istifadəsi bəzi yan təsirlərə səbəb ola bilər.
Ayıqulağı yalnız özünün dərman əhəmiyyəti ilə deyil, həm də landşaft dizaynında yer örtücü bitki kimi istifadəsi ilə də maraqlıdır. Sürünən gövdəsi və gözəl yarpaqları sayəsində sərt əraziləri bəzəmək üçün idealdır.