Aynaçı sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında maraqlı bir tarixi iz buraxmış bir termindir. Köhnə dövrlərin həyat tərzinə işıq tutan bu söz, müasir insan üçün əvvəlcədən məlum olmayan bir peşəni ifadə edir.
Birinci mənasında aynaçı, sözün əsl mənasında şüşə və aynaların istehsalı və ya təmiri ilə məşğul olan sənətkarı - şüşəsalan, aynasalan, aynasazı ifadə edir. Bu məna, aynanın nadir və qiymətli bir əşya olduğu dövrləri xatırladır; həm də bu sənətin ustalığını və əmək tələbkarlığını vurğulayır. Aynaların hazırlanması mürəkkəb bir proses olduğundan, aynaçı ustalar çox qiymətləndirilirdilər.
Lakin aynaçının daha da maraqlı və zəngin mənası ikinci tərifində öz əksini tapır. Köhnə zadəgan ailələrində, xüsusilə də xanım zadəganların geyim mərasimlərində aynaçı xüsusi bir rol oynayırdı: xanımın qabağında ayna tutan xidmətçi. Bu, sadəcə ayna tutmaqdan daha çox, zəriflik və dəqiqlik tələb edən bir iş idi. Aynaçının vəzifəsi yalnız aynanın təmiz və doğru bucaq altında tutulması deyildi; həmçinin xanımın geyiminin, bəzəklərinin, saç düzümünün mükəmməl görünməsinə nəzarət etmək, lazım gəldikdə kömək etmək də onun vəzifələrinə daxil idi. Beləliklə, aynaçı, sadə bir xidmətçi olmaqdan daha çox, etibarlı bir şəxs və hətta bir növ moda məsləhətçisi kimi çıxış edirdi.
Nəticə etibarilə, "aynaçı" sözü sadəcə bir peşəni deyil, tarixi bir kontekstdə bütün bir dövrün, zadəgan həyatının, zərifliyin və qədim sənətkarlığın əksini özündə ehtiva edən maraqlı bir termindir.