Aynalanma sözü "aynalanmaq" fellərinin məsdər formasından əmələ gəlmişdir və əsasən iki əsas mənada işlədilir.
Birinci mənası, fiziki aynalanmadır. Bu, bir cismin və ya səthin səthindən əks olunan işığın gözümdə yaratdığı görüntünün əmələ gəlməsidir. Sadəcə bir aynada özümüzü görmək deyil, həmçinin su səthində, cilalı bir metaldan, ya da hətta bir şüşə səthində əks olunan görüntüləri də əhatə edir. Bu mənada aynalanma, işığın əks olunma qanunlarına əsasən baş verən bir fiziki hadisədir. Müxtəlif səthlərin aynalanma xüsusiyyətləri də fərqli olur; bəzi səthlər daha aydın, bəziləri isə daha bulanıq əks etdirir. Bu fiziki hadisənin tədqiqi optikada mühüm yer tutur.
İkinci, daha metaforik mənası isə obrazlı aynalanmadır. Bu mənada aynalanma, bir hadisənin, vəziyyətin və ya şəxsin digərində əks olunması, oxşarlığının müşahidə edilməsi deməkdir. Məsələn, iki ədəbi əsərin mövzu və ya süjet baxımından bir-birinə aynalanması, iki insanın xarakterinin və davranışlarının aynalanması kimi hallarda istifadə olunur. Bu, həm də sosial əlaqələrdə də özünü göstərə bilər; məsələn, bir qrupdakı bir fərdin davranışının digər üzvlər tərəfindən təqlid edilməsi və ya reaksiyaların bir-birini gücləndirməsi "sosial aynalanma" kimi qəbul edilə bilər. Bu metaforik istifadə, əsas mənada olan fiziki aynalanma ilə oxşarlığı vurğulayır: bir tərəfdən digərinə əks olunma, təkrarlanma və oxşarlıq.
Beləliklə, "aynalanma" sözünün mənası, kontekstdən asılı olaraq, həm konkret fiziki bir hadisəni, həm də daha geniş, metaforik bir oxşarlığı və təkrarı ifadə edə bilər. Bu iki mənanın bir-birini tamamlaması və zəngin bir dil istifadəsinə imkan verməsi sözün leksik zənginliyini nümayiş etdirir.