Babəkilər (cəm, xüsusən istifadədən) – Tarixi termin olaraq, IX əsrin əvvəllərindən XI əsrin əvvəllərinə qədər, əsasən Azərbaycan ərazisində fəaliyyət göstərmiş, Babək tərəfindən rəhbərlik edilən üsyançı qüvvələrə verilən addır. Babək, öz ətrafına topladığı kəndliləri, sənətkarları, əsgərləri və digər sosial təbəqələrin nümayəndələrini birləşdirərək, Əməvilər və Abbasi Xilafəti dövründə Azərbaycanda hökm sürən ağır sosial-iqtisadi və dini zülmə qarşı silahlı mübarizə aparırdı.
Babəkilər hərəkatı sadəcə bir üsyan deyildi; o, özünün ictimai-siyasi ideologiyaları, məqsədləri və təşkilatlanması ilə seçilirdi. Onlar ədalətli bir cəmiyyət qurmaq, əsarətdən azad olmaq, dini və milli ədaləti bərpa etmək kimi ümdə məqsədlər güdürdülər. Babəkin rəhbərliyi altında bu mübarizə uzun illər davam etdi və Xilafət ordusuna ciddi zərbələr vurdu. Babəkilərin mübarizə üsulları partizan müharibəsi taktikasından tutmuş, açıq döyüşlərə qədər müxtəlif üsulları əhatə edirdi. Onlar öz ərazilərini müdafiə edərək, Xilafətin iqtisadi və siyasi sisteminə ciddi zərbələr endirmiş, öz müqavimətləri ilə əsr boyu tarixə yazılmış bir mübarizə rəmzinə çevrilmişdirlər.
Babəkilər hərəkatının tarixi əhəmiyyəti olduqca böyükdür. Onların mübarizəsi Azərbaycan xalqının milli azadlıq mübarizəsi tarixində mühüm yer tutur və müstəqillik, ədalət və azadlıq uğrunda mübarizənin əbədi bir simvolu olaraq qalır. Bu hərəkat, sadəcə Babəkin şəxsiyyəti ilə deyil, həm də onun arxasında duran geniş kütlənin və onların ədalətə olan inamı ilə şərtlənirdi. Babəkilər hərəkatının öyrənilməsi, Azərbaycan tarixinin, milli kimliyinin və mübarizə ruhunun daha dərindən başa düşülməsi üçün olduqca əhəmiyyətlidir.