Bağçıvan sözü köhnə Azərbaycan dilində bağçaya qulluq edən, bağçılıqla məşğul olan şəxsi ifadə edir. Bu, sadəcə olaraq bitkilərə su vermək və alaq otlarını təmizləməkdən də çox geniş bir anlayışı əhatə edirdi.
Bir bağçıvan, həmçinin, bağın planlaşdırılması, toxum seçimi, əkin, budama, xəstəlik və zərərvericilərlə mübarizə kimi mürəkkəb prosesləri də özündə birləşdirirdi. O, torpağın xüsusiyyətlərini, iqlimin tələblərini yaxşı bilən, təcrübəli və bacarıqlı bir şəxs idi.
Köhnə dövrlərdə, xüsusilə də feodal sisteminin hökm sürdüyü zamanlarda, bağçıvanlar adətən zadəgan ailələrinin və ya varlı insanların mülklərində çalışır, onların bağlarını gözəl və məhsuldar hala gətirirdilər. Onların bacarığı və biliyi həmin dövrlərdə yüksək qiymətləndirilirdi.
Müasir dövrdə "bağçıvan" sözü əsasən "bağban" sözü ilə əvəz olunsa da, "bağçıvan" sözü köhnə Azərbaycan dilinin zəngin leksikasının bir parçası olaraq tariximizə dair əlavə bir məlumat verir və dilin inkişafını izləmək üçün əhəmiyyət kəsb edir.
Beləliklə, "bağçıvan" sözü sadəcə bir peşə adı deyil, həm də zamanın ruhunu, əməyin qiymətini və təbiətlə insanın qarşılıqlı əlaqəsini əks etdirən zəngin bir məna daşıyır.