Bağışlatma, "bağışlamaq" fellərinin məsdər formasından törəmiş bir sözdür və əsasən birinin səhvini, günahını, yaxud da pis əməlini bağışlanmasını istəmə, dilənmə və ya bu istəyin ifadəsini bildirir. Sadəcə "bağışlama"dan fərqli olaraq, bağışlatma daha çox aktiv bir hərəkəti, bir müraciəti, bir yalvarışı əks etdirir.
Bağışlatma, həm də mərhəmət, əfv və rəhm hisslərinin ifadəsinin təzahürü kimi də qəbul edilə bilər. Bir insanın özünü günahkar hiss etməsi, etdiyi əməldən peşman olması və bunun üçün əfv diləməsi bağışlatma prosesinin əsasını təşkil edir. Bu proses həm fərdi, həm də ictimai səviyyədə baş verə bilər.
Məsələn, bir uşağın valideynindən, və ya bir işçinin rəhbərindən bağışlatma istəməsi, öz səhvini qəbul etməsini və düzəltmək üçün səy göstərməsini göstərir. Daha geniş miqyasda isə, tarixdə baş vermiş hadisələrdən sonra, xalqlar arası bağışlatma prosesləri mövcuddur ki, bu da yaralanmış hisslərin aradan qaldırılması və gələcək əməkdaşlıq üçün mühüm bir addım sayılır. Bu proses, adətən, səmimi peşmançılıq və ədalətli bir həllin tapılması ilə müşayiət olunur.
Bağışlatma, həm də dini və fəlsəfi baxımdan geniş şəkildə araşdırılmış bir anlayışdır. Müxtəlif dinlərdə və fəlsəfi məktəblərdə bağışlatmanın əhəmiyyəti və rolu fərqli şəkildə izah olunsa da, ümumi məqam, insan münasibətlərindəki harmoniyanın və sülhün təmin edilməsində onun mühüm roludur.
Beləliklə, bağışlatma, sadəcə bir söz deyil, həm də mürəkkəb bir prosesdir ki, bu prosesdə peşmançılıq, səmimiyyət, əfv və yeni başlanğıc üçün ümid yer alır. Bu, həm fərdi, həm də ictimai həyat üçün mühüm əhəmiyyət kəsb edən bir anlayışdır.