Bar ( [fars.] köhn. Peyin, təzək) sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasının köhnəlmiş hissəsinə aiddir və fars dilindən mənşəlidir. Əsasən kənd təsərrüfatı ilə məşğul olan əhalinin gündəlik həyatında istifadə olunan bu termin, heyvanların həzm sistemindən çıxan tullantıları – peyin və ya təzəyi – ifadə edir.
Qədim zamanlarda, xüsusilə kənd yerlərində, bar əhəmiyyətli bir gübrə mənbəyi olub və torpağın məhsuldarlığının artırılması üçün geniş istifadə edilib. Belə ki, barın tərkibində bitkilərin böyüməsi üçün zəruri olan müxtəlif üzvi maddələr, mikroelementlər və minerallar mövcud idi. Bu səbəbdən də əkinçilikdə barın əhəmiyyəti çox böyük idi və torpaqların becərilməsi prosesində mühüm rol oynayırdı.
Lüğətlərdə "bar" sözünün "peyin" və "təzək" sinonimləri kimi göstərilməsi, onun əsasən heyvan mənşəli olduğunu vurğulayır. Lakin, "bar" sözü sadəcə bir sinonim deyil, həm də əsasən köhnə və dialektal üslubda istifadə olunan, daha poetik və ya folklorik bir ifadədir. Bu sözü müasir Azərbaycan dilində nadir hallarda eşitmək mümkündür, daha çox tarixi mətnlərdə, ədəbiyyat nümunələrində və ya dialektlərdə rast gəlinir. Beləliklə, "bar" sözü dil tarixi və leksik inkişafı baxımından maraqlıdır.
Sözün fars mənşəli olması, Azərbaycan dilinin zəngin və mürəkkəb leksik tərkibinin tarixi inkişafını, müxtəlif dillərlə qarşılıqlı əlaqələrini və mədəni mübadiləsini əks etdirir. "Bar" sözünün köhnəlməsi isə dilin təkamülünü və zamanla bəzi sözlərin istifadədən çıxmasını göstərir. Buna baxmayaraq, bu cür sözlərin öyrənilməsi və qorunması dilin tarixi və mədəni irsinin qorunması üçün çox vacibdir.