Barkeş (fars. بارکش) sözü köhnə Azərbaycan dilində "yükdaşıyan", "yükçəkən" və ya "ağır şeyləri daşıyan, qaldıran" mənasında işlənərdi. Bu, sözün əsas, hərfidir mənasıdır və fars dilindən mənşə götürür. "Bar" yük və "keş" daşıyan mənasını ifadə edən iki hissədən təşkil olunub.
Lakin, klassik Azərbaycan ədəbiyyatında, xüsusilə şeirlərdə "barkeş" sözü daha geniş, simvolik bir məna da qazanmışdır. Bu mənada "barkeş" yalnız fiziki deyil, həm də mənəvi ağırlıqlara, dözülməz yükə, dərdə, möhnətə və əzablara dözən, onları çiyinlərində daşıyan kəs kimi təsvir olunur. Beləliklə, söz ədəbi kontekstdə qəhrəmanın dözümlülüyünü, səbrini və ruhunun gücünü vurğulayır.
Beləliklə, "barkeş" sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, əsasında həm fiziki, həm də mənəvi yükü daşıma qabiliyyəti yatır. Klassik ədəbiyyatda istifadəsinin daha poetik və metaforik olduğunu xatırlatmaq vacibdir. Sözün bu çoxşaxəli mənası onu Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında maraqlı və dəyərli bir element halına gətirir.