Başdaşı, qəbirüstü abidələrin ən qədim və ən tanınmış formalarından biridir. Qəbrin baş tərəfinə qoyulan bu nişangah, adətən daşdan, ağacdan, ya da digər davamlı materiallardan hazırlanır. Sadəcə bir qəbir nişanı olmaqdan kənara çıxaraq, başdaşları əsrlər boyu mədəniyyətlərin, inancların və sənətin əks olunması üçün vasitə olub.
Başdaşlarının formaları və bəzəkləri bölgədən bölgəyə, din və mədəniyyətlərə görə müxtəliflik göstərir. Bəziləri sadə, düzbucaqlı və ya konusvari formada olarkən, digərləri incə oymalar, heykəllər, yazılar və rəsmlərlə zəngin bəzədilərək həmin insanın həyatını, ictimai mövqeyini və ya əqidəsini əks etdirir. Mərhumun adının, doğum və ölüm tarixinin yazılı olduğu başdaşları çox yaygındır.
Tarixi abidələr kimi qədim başdaşları, keçmiş dövrlərin mədəniyyətini, sənətini və həyat tərzini öyrənmək üçün qiymətli mənbələrdir. Onların üzərindəki oymalar, yazılar və simvollar, həmin dövrün sosial quruluşuna, dini inanclarına və sənətkarlığının səviyyəsinə dair dəyərli məlumatlar verir. Başdaşları, sadəcə bir qəbir nişanı deyil, həm də keçmişlə əlaqəni qoruyan, tarixin səhifələrini açan əhəmiyyətli mədəni irs nümunələridir.
Müasir dövrdə də başdaşlarının əhəmiyyəti dəyişməyib. Hələ də mərhumların xatirəsinin əbədiləşdirilməsi üçün istifadə olunur və memarlıq, heykəltəraşlıq və sənətkarlıq bacarığını əks etdirən incə əsərlər yaradılır. Başdaşı, həm də kədərin, itirilmənin və xatirənin simvoludur. Qəbiristanlıqlarda səpələnmiş başdaşları, həyatın keçiciliyini və əbədiyyətin axtarışını xatırladır.