Çəpəl sözü Azərbaycan dilində həyasız, utanmaz, üzsüz və ya qeyri-etik davranışlar göstərən şəxsi ifadə edir. Sadəcə "həyasız" və ya "utanmaz" olmaqdan daha çox, çəpəl şəxsin dəyərsiz və əxlaqsız hərəkətlərə meylli olduğunu, özünü saxlamağı bacarmadığını, qanunsuz və ya əxlaqa zidd işlərdən çəkinmədiyini bildirir.
Lüğətlərdə verilən qısa izah, sözün ifadə etdiyi mənfi keyfiyyətlərin dərinliyini tam əks etdirmir. Misal olaraq, verilən nağıl parçasında nənənin "çəpəl" sözünü istifadə etməsi, yalnız həyasızlıqdan daha çox, aldatma, hiyləgərlik və şəxsi mənfəəti önə çəkən bir şəxsiyyət portretini çəkir. Bu kontekstdə "çəpəl", insanlara etibar etməmək və onlardan ehtiyatlı olmaq üçün xəbərdarlıq funksiyası da daşıyır.
İkinci beytin "Qonşuynan dalaşar, uşağı döyər; Kəsən yoxdu bu çəpəlin dilini" misrası isə çəpəlin cəmiyyət qaydalarına hörmətsizlik göstərən, öz istəklərinə çatmaq üçün hər vasitədən istifadə edən və hər hansı maneə qarşısında çəkinməyən bir şəxsi təsvir edir. Dilinin kəsilməməsi, davamlı tənqidlərə, qınaqlara və hətta cəzaya baxmayaraq öz yolunda davam etməsini vurğulayır. Bu, sözün sadəcə bir sifət olmaqdan daha çox, müəyyən bir davranış modelini və şəxsiyyət tipinin xüsusiyyətlərini ifadə etdiyini göstərir.
Beləliklə, "çəpəl" sözü, sadəcə həyasızlıq mənasından kənara çıxaraq, əxlaqsızlıq, hiyləgərlik, özbaşnalıq, sayğısızlıq və məsuliyyətsizlik kimi bir çox mənfi xüsusiyyətləri özündə birləşdirən daha mürəkkəb bir anlayış kimi dəyərləndirilə bilər.