Dildən-dilə zərfi, məlumatın və ya xəbərin bir insandan digərinə, ağızdan-ağıza, şifahi olaraq, yayılmasını, keçməsini bildirir. Yəni, yazılı mənbəyə əsaslanmayan, dolaylı yolla, bir çox insanın iştirakı ilə yayılmış bir xəbər və ya məlumatdan söhbət gedir. Bu yayılma prosesində məlumatın təhrif olunması, əlavələr edilməsi və ya detalların itirilməsi ehtimalı yüksəkdir. Belə ki, məlumat bir neçə "əldən" keçdikcə, əvvəlki formasından fərqlənə bilər.
Ağızdan-ağıza, camaatın ağzından, başqalarından gələn məlumatlar həmişə etibarlı olmaya bilər. Lakin, bu məlumatlar həm də xalq arasında yayılmış inancları, əfsanələri, ənənələri, hətta gizli qalan məlumatları öyrənmək üçün qiymətli mənbələr ola bilər. Dildən-dilə yayılan hekayələr, şayiələr, nağıllar mədəniyyətin qorunması və ötürülməsində mühüm rol oynayır.
Nizaminin misalında olduğu kimi, "Dildən-dilə eşitmiş idim macəraların" ifadəsi, şairin müəyyən hadisələrin yazılı bir mənbədən deyil, şifahi olaraq, başqalarından eşitdiyini bildirir. Bu, məlumatın doğruluğuna şübhə yaratmaqla yanaşı, həmin hadisələrin əhəmiyyətini və yayılma qabiliyyətini də vurğulayır.
Ona görə də, "dildən-dilə" zərfi sadəcə olaraq "ağızdan-ağıza" mənasından daha geniş bir konteksti əhatə edir. Bu, şifahi ənənənin, məlumat ötürülməsinin dinamik və dəyişkən təbiətini ifadə edir.