İncəbel: Sözün əsasını təşkil edən "incə" və "bel" komponentlərinin birləşməsindən əmələ gəlmiş sifətdir. "İncə" sözü, bildiyimiz kimi, nazilik, zəriflik, incəlik, nəvaziş kimi mənaları ifadə edir. "Bel" isə insan bədəninin arxa tərəfində, onurğa sütununun yerləşdiyi hissədir. Bu iki sözün birləşməsi ilə əmələ gələn "incəbel" isə, əsasən qadınlar üçün istifadə olunan bir sifət olub, belinin nazik və zərif olmasını ifadə edir. Bu naziklik sadəcə fiziki görünüşü deyil, həm də bəlkə də, həmin qadının hərəkətlərində, davranışlarında da özünü göstərən bir zərifliyi, nəvazişi ehtiva edir.
Lüğətlərdə sadəcə "beli nazik, zərif" tərifi verilmiş olsa da, "incəbel" sözü daha çox poetik və ya ədəbi üslubda istifadə olunur. Bu söz, sadəcə fiziki təsviri deyil, daha geniş mənada, qadının gözəlliyinin, zərifliyinin və incəliyinin ümumi bir təsvirini vermək üçün işlədilir. Sözün əhatə etdiyi məna, hətta qadının xarakterini də müəyyən dərəcədə ifadə edə bilər. "İncəbel qız" deyərkən, sözləri söyləyən şəxsin qadına qoyduğu xüsusi bir estetik qiymət də nəzərdə tutulur.
Misal olaraq verilən "Nigar xanım qabaqda, qırx incəbel qız da dalda dükana tərəf gəlirdi" cümləsində, "incəbel" sözü yalnız fiziki xüsusiyyəti deyil, həm də qadınların ümumi zəriflik və gözəllik təəssüratını yaradır. Onların birlikdə, düzülmüş şəkildə gedişləri, görünüşlərinin harmoniyası, "incəbel" sifətinin mənasını daha da genişləndirir və daha canlı bir təsvir yaradır.
Beləliklə, "incəbel" sadə bir sifət olmanın xaricində, ədəbi dil və poetik ifadədə daha dərin mənalar daşıyan, zəngin semantik yüklü bir söz kimi qəbul edilməlidir.