Kalağay sözü Azərbaycan dilində, əsasən, baş örtüyü kimi istifadə olunan, incə və bəzəkli bir parça növünü ifadə edir. "Kəlağayı" variantı da işlədilir və hər iki forma eyni mənaya malikdir. Lüğətlərdə sadəcə "baş örtüyü" kimi təsvir olunsa da, kalağayın mədəni və tarixi əhəmiyyəti, sadə bir baş örtüyünün xeyli üstündədir.
Kalağaylar, adətən, ipəkdən, pambıqdan və ya digər incə materiallardan toxunur və xüsusi naxışlarla bəzədilir. Bu naxışlar həm estetik bir gözəllik yaradır, həm də müəyyən mədəni və simvolik mənalar daşıyır. Hər bir naxışın özünəməxsus tarixi və regiona bağlılığı ola bilər. Məsələn, müəyyən naxışlar bərəkət, xoşbəxtlik, sevgi və ya digər müsbət anlayışları simvolizə edə bilər. Bu baxımdan, kalağay sadəcə bir baş örtüyü deyil, həm də zəngin bir mədəni irsin ifadəsidir.
Mirzə Şəfi Vaqifin şeirindəki "Bu diyarda kalağay yox, kətan yox" misrası da maraqlıdır. Burada kalağayın varlığı, həmin diyarın zənginliyi və mədəni inkişafı ilə əlaqələndirilir. Kətanın sadəliyi ilə müqayisədə kalağayın zərifliyi və dəyəri vurğulanır. "Başında Herat kalağay, paltarları darayıdı" misrasında isə Herat şəhərinin məşhur kalağaylarının keyfiyyəti və prestiji önə çəkilir. Bu, kalağayların coğrafi mənsubiyyətinin də əhəmiyyətli olduğunu göstərir.
Beləliklə, kalağay yalnız bir parça deyil, Azərbaycan mədəniyyətinin ayrılmaz bir hissəsi, zəngin tarixi və estetik dəyəri olan, nəsildən-nəsil ötürülən milli irsimizin qiymətli bir nümunəsidir.