Mərsiyəxanlıq (köhnə.): Mərsiyə yazmaq, mərsiyə oxumaq işi və peşəsi. Bu termin, əsasən, XIX əsr Azərbaycan ədəbi mühitində geniş yayılmışdı və mərsiyə yazmaqla məşğul olan şəxslərin fəaliyyətini ifadə edirdi. Mərsiyəxanlıq, sadəcə olaraq mərsiyə yazmaq deyil, həm də bu mərsiyələrin ictimai məclislərdə, mərasimlərdə oxunması, bəzən isə əvəz müqabilində yazılması və oxunması ilə bağlı bir peşəni təmsil edirdi. Beləliklə, mərsiyəxanlıq həm yaradıcılıq, həm də ifaçılıq, bəzən isə kommersiya xarakteri daşıyan bir fəaliyyət idi.
Etimologiya: Söz, "mərsiyə" və "-lıq" şəkilçisindən əmələ gəlib. "Mərsiyə" fars mənşəli bir sözdür və matəm şeiri, əzab və kədər ifadə edən şeir mənasını verir. "-lıq" şəkilçisi isə "iş", "peşə", "vəziyyət" mənasını bildirir. Beləliklə, mərsiyəxanlıq, sözün əsl mənasında, "mərsiyə ilə məşğul olmaq işi" anlamına gəlir.
İstifadə nümunələri: Verilmiş nümunədə olduğu kimi ("Axund Fərzəlinin peşəsi mərsiyəxanlıqdır."), mərsiyəxanlıq sözü bir şəxsin əsas peşəsini, gəlir mənbəyini göstərmək üçün işlədilir. Başqa bir nümunə olaraq, "O, ömrünün çox hissəsini mərsiyəxanlıqla keçirdi" cümləsini göstərmək olar. Bu cümlə, şəxsin uzun müddət mərsiyə yazmaq və oxumaqla məşğul olduğunu bildirir. Həmçinin, "Mərsiyəxanlıq o dövrün ədəbi mühitinin ayrılmaz hissəsi idi" kimi cümlələrdə tarixi kontekst içərisində mərsiyəxanlığın ictimai əhəmiyyətini ifadə etmək üçün də istifadə edilə bilər.
Qeyd: Mərsiyəxanlıq termini, müasir dövrdə çox az istifadə olunur. Əsasən, tarixi ədəbiyyatda, XIX əsr Azərbaycan ədəbiyyatı ilə bağlı araşdırmalarda rast gəlinir.