Tətbiqi (ər. تطبيق - tətbiq "tətbiq etmək, yerinə yetirmək" sözündən törəmişdir) sifəti, əsasən praktik məqsədlərə yönəlmiş, nəzəriyyədən daha çox tətbiqə, praktiki həllərin tapılmasına və istifadəsinə yönələn bilikləri, elmləri və metodları ifadə edir. Praktiki əhəmiyyəti ön plana çıxan, nəzəri biliklərin reallıqda, konkret vəziyyətlərdə tətbiqini əsas götürən deməkdir. Sadəcə nəzəriyyə ilə kifayətlənməyərək, onun real həyat problemlərinin həllində tətbiqini araşdıran və istifadə edən mənalar kəsb edir.
Tətbiqi elmlər, fizika, kimya, biologiya kimi fundamental elmlərin prinsiplərini götürərək, bunları mühəndislik, tibb, kənd təsərrüfatı kimi sahələrdə konkret problemlərin həllində tətbiq edir. Məsələn, tətbiqi fizika fizikanın prinsiplərini texnoloji problemlərin həllində istifadə edir; tətbiqi kimya yeni materialların yaradılmasında və ya çirklənmənin aradan qaldırılmasında kimya biliyindən yararlanır. Burada önəmli olan nəzəri biliklərin konkret problemlərə tətbiqinin səmərəliliyi və praktik nəticələrdir.
Tətbiqi biliklər isə nəzəri biliklərdən fərqli olaraq, dərhal praktikada tətbiq oluna bilən, konkret bacarıq və vərdişlərlə bağlı bilikləri özündə əks etdirir. Mühəndislik bacarığı, kompüter proqramlaşdırma, əl işləri, tibbi müalicə üsulları tətbiqi biliklərə misal ola bilər. Bu biliklər sadəcə öyrənilmir, həm də praktikada istifadə olunaraq möhkəmləndirilir və təkmilləşdirilir. Nəzəri biliklərin əsasında olsa da, tətbiqi biliklərin əsas məqsədi konkret nəticələr əldə etmək və problemləri həll etməkdir.
Cümlə içində nümunələr:
- O, tətbiqi riyaziyyat sahəsində dərin biliyə malik idi.
- Tətbiqi elmlərin inkişafı texnoloji tərəqqinin əsasını təşkil edir.
- Kurs tətbiqi ingilis dili bacarıqlarını inkişaf etdirməyə yönəlib.
- Onun tədqiqatı nəzəriyyədən çox tətbiqi aspektlərə yönəlib.
- Tətbiqi biliklərə əsaslanan təlim metodu daha effektivdir.