Azarxana (fars. əsilli söz) — köhnəlmiş bir söz olub, tarixi kontekstində "xəstəxana" mənasını verir. Müasir Azərbaycan dilində "xəstəxana" termini daha çox işlənsə də, azarxana sözü ədəbiyyatda, xüsusilə də köhnə əsərlərdə tarixi bir hava yaratmaq üçün istifadə oluna bilər. Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, Fars dilindəki köklərindən gəldiyini görürük və "azar" (əzab, xəstəlik) və "xana" (ev, yer) komponentlərindən təşkil olunur. Beləliklə, "azarxana" hərfi mənada "əzab, xəstəlik evi" mənasını verir.
Misal olaraq, verilən sitatda olduğu kimi, "azarxana" sözü xəstənin yerləşdiyi müəssisəni təsvir etmək üçün istifadə olunur. Hacı Fərəcin oğlunu "azarxanadan" almaq istəməsi bu sözün köhnə anlamını aydın şəkildə göstərir. Müasir dövrdə bu sözü eşitmək nadir hallarda olsa da, onun tarixi və mədəni konteksti dil tariximizin zənginliyini nümayiş etdirir. Azarxana sözünün istifadəsi əsərlərə özünəməxsus bir tarixi fon verir və oxucunu o dövrün həyat tərzinə aparır.
Qısaca desək, azarxana sözü xəstəxananın köhnə, daha poetik və tarixi bir ifadəsidir. Onun istifadəsi, əsərin atmosferini və məzmununu zənginləşdirərək, oxucuya dərin bir təəssürat buraxır.