Baş-ayaq₂ (is., aşp.) – Azərbaycan mətbəxinin ənənəvi və dadlı yeməklərindən biri olan kəlləpaçanın daha geniş yayılmış, həm də məişət dilində istifadə olunan adıdır. Kəlləpaça termini daha rəsmi və standartlaşdırılmış bir ad olsa da, "baş-ayaq" ifadəsi xalq arasında daha çox sevilir və yeməyin hazırlanma üsulunu və tərkib hissələrini daha aydın əks etdirir. Əslində "baş-ayaq" ifadəsi heyvanın başının və ayaqlarının birlikdə bişirilməsini və bu hissələrdən hazırlanan xörəyi ifadə edir.
Yeməyin hazırlanmasında qoyun, keçi və ya mal-qaranın başı və ayaqları istifadə olunur. Uzun müddət ərzində bişirilən baş-ayaq, ədviyyatlar və otlar ilə zənginləşdirilir və nəticədə çox ləzzətli və qidalı bir yemək əldə edilir. Ənənəvi olaraq, baş-ayaq bayram süfrələrinin bəzəyi olur və xüsusilə qış aylarında vücudu isitmək və enerji vermək üçün ideal bir seçim hesab olunur.
Maraqlıdır ki, "baş-ayaq" ifadəsi sadəliyi və aydınlığı ilə seçilir. O, yeməyin tərkib hissələrini doğrudan-doğru və anlaşıqlı şəkildə ifadə edir. Bu da onun məişət dilində geniş yayılmasının əsas səbəblərindən biridir. Beləliklə, "baş-ayaq" sadəcə bir yemək adı deyil, həm də Azərbaycan mətbəxinin ənənələrinə, mədəniyyətinə və sadəliyinə işarədir.