Keçmiş (f.sif.): Bu söz, əsasən, bir zamanlar aktiv vəziyyətdə olan, lakin indi fəaliyyətini dayandırmış, söndürülmüş, işləməyən bir şey üçün istifadə olunur. Sadəcə "sönmüş" və ya "söndürülmüş" mənasından daha geniş bir kontekstdə işlənir. Həm fiziki, həm də metaforik mənalarda istifadə oluna bilər.
Fiziki mənada: "Keçmiş ocaq", "keçmiş lampa" kimi ifadələrdə olduğu kimi, bir zamanlar yanan, işıq saçan və ya istidən istifadə olunan, ancaq indi yanmayan və ya işləməyən cisimləri ifadə edir. Bu mənada "keçmiş" sözü, həmin cismin keçmişdəki aktiv vəziyyətinin altını xüsusi olaraq vurğulayır. Belə ki, sadəcə "sönmüş ocaq" deyil, "keçmiş ocaq" deyilməsinin səbəbi, həmin ocağın bir zamanlar yandığını, xatirələrdə yaşamaqda olduğunu vurğulamaqdır.
Metaforik mənada: "Keçmiş" sözü daha geniş mənada, hər hansı bir fəaliyyətin, vəziyyətin, duyğunun və ya əlaqənin sona çatdığını, itirildiyini ifadə edə bilər. Məsələn, "keçmiş bir sevgi", "keçmiş arzular" kimi ifadələr də istifadə oluna bilər. Bu istifadədə, "keçmiş" sözü, o fəaliyyətin, duyğunun və ya əlaqənin bir zamanlar mövcud olduğunu və indi yalnız xatirə halında qaldığını bildirir.
Misal şeirdəki istifadəsi: "Keçmiş kösövü zor ilə yerə vuranda qığılcım saçılan kimi, dərvişin gözləri məşəlləndi" misalında "keçmiş kösövü" ifadəsi, kösövün özünün keçmişdə aktiv, yəni döyülən, səs çıxaran bir vəziyyətdə olduğunu və indi isə həmin vəziyyətinin sona çatdığını, lakin hələ də qığılcım saçmaq potensialını qorumasını ifadə edir. Bu, metaforik mənada dərvişin gözlərinin keçmişdəki intensivliyinə, duyğularına işarə edir.